Frits Prakke

Archive for februari, 2005|Monthly archive page

De fabel van Saurabh Singh

In Technisch Weekblad on maandag, februari 28, 2005 at 19:41

Voor wie een samenleving wil kennen is de populariteit van een fabel – een halve waarheid, een leugen, een grove leugen – vaak van meer waarde dan degelijk sociaal-wetenschappelijk onderzoek. Deze week haalde Saurabh Singh, een zeventienjarige scholier uit het Indiase Uttar Pradesh, de wereldpers met de bescheiden leugen dat hij de winnaar was geworden van een internationaal vergelijkend examen van de NASA. Aan iedereen die wilde luisteren, en dat waren er velen in zijn provincie, die tot de armoedigste gebieden op deze aarde kan worden gerekend, vertelde hij dat hij naar Londen was geweest om van 4 tot 8 januari aan de Oxford Universiteit met vele andere kandidaten het NASA wetenschappelijk examen af te leggen. Hij vertelde dat hij in een hotel had gelogeerd, maar de plaatselijke kranten maakten daar Buckingham Palace van. Het leugentje werd al gauw een fabel van groot formaat. De regering van Uttar Pradesh kende hem uit dankbaarheid voor de roem die hij de provincie had gebracht een geldprijs toe van 10.000 Euro. Honderd leden van de Senaat schonken hem ieder een dagsalaris. De kranten konden niet genoeg krijgen van zijn verhalen over de vlucht met Indian Airlines naar Londen, de dagelijkse taxirit naar Oxford University en het mooie certificaat -“You are the member of NASA” (sic ) – ondertekend door de Chief van de NASA. Mark Twain zou trots zijn op deze jonge Indiër.

Iedere westerling die Uttar Pradesh bezoekt ziet vooral de armoede. Daarachter zit een onpeilbaar diep gevoel van vernedering, van technologische achterlijkheid, van onderwaardering van de eigen talenten. De fabel van Saurabh leert ons dat de ambitie om daar verandering in te brengen bijna onbegrensd is. Daar liggen ook de krachten die vanuit het westen gestimuleerd zouden moeten worden om in de toekomst de leefomstandigheden in Uttar Pradesh, en talloze andere ontwikkelingsgebieden, te verbeteren. Maar wat we in werkelijkheid doen in het kader van ontwikkelingsbeleid of vluchtelingenbeleid is het steeds weer mensen in de rol van bedelaar drukken.
Het is niet zonder gevaar de held van een fabel te zijn. In Nederland hebben we deze week gezien hoe Jan Campert, 60 jaar na zijn dood in kamp Neuengamme, zelfs door mensen die hun geschiedenis zouden moeten kennen, ‘verrader van het verzet’ is genoemd omdat hij in de zwart-wit wereld van fabels niet geheel leek te voldoen aan de eisen gesteld aan een ‘held van het verzet’. Die fabel was ook maar het product van een vernederd volk dat een onbegrensde behoefte had aan een held. Daar had Jan Campert niet om gevraagd. Hij had liever gewoon de oorlog overleefd.
De fabel van Saurabh Singh werd doorgeprikt terwijl hij zat te wachten op een audiëntie bij de President van India. Het NASA wetenschapsexamen bleek helemaal niet te bestaan. Indian Airlines vliegt helemaal niet op Londen. En hij had ook niet geslapen in Buckingham Palace. Saurabh werd teruggestuurd naar zijn dorp en hij moet zich melden bij de politie. Ik kan alleen maar hopen dat ze mild voor hem zullen zijn. En dat wij van zijn fabel willen leren. 510 w.

Advertenties